
Húmido. Pálpebra. Cardíaco. Énfase.
Fixo uns esbozos ridículos de verbas esdrúxulas naquel pano de mesa namentres que agardaba por unha persoa, unha persoa ninguén, un ¨pessoa¨. E firmou: Ophelia.
Sabía que os seus versos amorosos non ían estar á altura da pluma daquel seu amado… mais, non llos ía ensinar…
As pálpebras húmidas de enfático movemento cardíaco eran ridículas, e formaban un ente ridículo. Gardounas naquel pano dobrado e non as entregou… Así, ela tamén foi ridícula…
Todas as cartas de amor são
Ridículas.
Não seriam cartas de amor se não fossem
Ridículas.
Também escrevi em meu tempo cartas de amor,
Como as outras,
Ridículas.
As cartas de amor, se há amor,
Têm de ser
Ridículas.
Mas, afinal, Só as criaturas que nunca escreveram
Cartas de amor
É que são Ridículas.
Quem me dera no tempo em que escrevia
Sem dar por isso Cartas de amor
Ridículas.
A verdade é que hoje
As minhas memórias
Dessas cartas de amor
É que são
Ridículas.
(Todas as palavras esdrúxulas,
Como os sentimentos esdrúxulos),
São naturalmente
Ridículas).
Pessoa.
elenaveiga