As vangardas portuguesas. Fernando Pessoa e o “Orpheu”!. Relendo este poema de Pessoa:
Qualquer música, ah, qualquer,
Logo que me tire da alma
Esta incerteza que quer
Qualquer impossível calma!
Qualquer música -guitarra,
Viola, harmónio, realejo…
Um canto que se desgarra…
Um sonho em que nada vejo…
Qualquer coisa que nâo vida!
Jota, fado, a confusâo
Da última dança vivida…
Que eu nâo sinta o coraçâo!
Con esta música.
Concha.
Pessoa foi todo un descubrimento! Encántanos este poema!
Mais, este non foi o noso único achádego… como esquecer á Rosalía portuguesa… si, tamén alén do Miño habita a negra sombra, a dor acompañando a Florbela Espanca.
Grazas por abrirnos a porta dun labirinto do que xa non se pode nin se quere saír.
Antía e Elena.