Ámanse os amantes baixo os limóns máis verdes, en terreo de serpe e
flor pequena, con lume vertical que non se deita: os corpos ensartados
contra o muro, ardendo en sal opaco, fundamentando a vida,
matinalmente turbios e un intre extraviados, fóra do mundo un intre.
Metres, os galos rondan as cociñas, pingan as alquitaras, pasa o tren
da tristeza e fala pola radio o home das mentiras
